| คำศัพย์ |
คำอธิบาย |
แร่ห์ราส |
เป็นบทสวด 9 บท ซึ่งประกอบด้วย บทสวดของพระศาสดาคุรุนานักเดว 4 บท บทสวดของพระ ศาสดาคุรุรามดาส 3 บท และบทสวดของพระศาสดาคุรุอรยันเดว 2 บท เป็นส่วนหนึ่งของบทสวดที่สวดเป็น กิจวัตรประจำวัน จะทำการสวดช่วงเวลาตอนเย็น (ขณะดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า) |
แรฮิตมารีอาดา |
ศาสนวินัยของซิกข์ซึ่งเสนอต่อคณะกรรมการกลางสูงสุดบริหารคุรุดวาราของซิกข์ มีการเสนอครั้งแรกวันที่ 1ตุลา 1932 และแก้ไขรับรองครั้งสุดท้าย วันที่ 3 กุมภา 1945 |
แรฮิตนามา |
คู่มือศาสนวินัยของซิกข์ เขียนโดยชาวซิกข์ในศตวรรษที่สิบแปด เช่น ปาอีห์ นันด์ลาล ปาอีห์ เจาปาห์ ซิงห์ ปาอีห์ เดซ่า ซิงห์ ปาอีห์ ดาอีอา ซิงห์ |
มฮัลล่า |
ใช้นำหน้าบทสวดแทนนามของพระศาสดาที่ทรงประพันธ์บทสวดแต่ละบทนั้นในพระมหาคัมภีร์คุรุ ครันถ์ซาฮิบ เช่น มฮัลล่า 5 คือ พระศาสดาคุรุอรยันเดว มฮัลล่า 3 คือพระศาสดาคุรุอามัรดาส |
เฮาแม่ห์ |
ความหลงและเห็นแก่ตัว |
โฮล่า มฮัลล่า |
พิธีชุมนุมประจำปีในฤดูใบไม้ผลิของชาวซิกข์ที่นครอนันต์ปุรซาฮิบ จะมีการชุมนุมรื่นเริง การแข่งขันกีฬา การขับร้องบทกวี งานประจำปีนี้ริเริ่มโดยพระศาสดาคุรุโควินท์สิงห์ในปี ค.ศ. 1680 |
เอก โองการ |
คือคำแรกในพระมหาคัมภีร์ของซิกข์ หมายถึงพระผู้เป็นเจ้า มีเพียงหนึ่งเดียว แต่ พระองค์ทรงปรากฏอยู่ทุกแห่งหน (เอกคือตัวเลขหนึ่งที่นำหน้าโองการ) |
โองการ |
โอง หมายถึง ปกป้อง และ การ หมายถึง อย่างเสมอภาค โองการหมายถึงผู้ปกป้อง ทุกสรรพสิ่งอย่างเสมอภาค คือ พระผู้เป็นเจ้า |
มัธธ่า เตคน่า |
การกราบลงกับพื้น โดยให้หน้าผากและมือทั้งสองสัมผัสพื้น เป็นการแสดงความเคารพต่อพระมหาคัมภีร์คุรุครันถ์ซาฮิบพระศาสดานิรันดร์กาล |
มันมุข |
บุคคลผู้หลงในตัวเอง ไม่เคารพเชื่อพระเจ้า (ตรงข้ามกับคุรมุข) |
มันญี |
แท่นประทับไม้ รองรับพระมหาคัมภีร์ จะมีผ้าคลุมและหมอนนุ่มรองรับ |
มีรีและปีรี |
หมายถึงปรัชญาทางโลกและทางธรรมคู่กัน พระศาสดาคุรุฮัรโควินท์ทรงแสดงให้โลกประจักษ์ โดยทรงสะพายดาบสองเล่มในเวลาเดียว |
มาห์กี |
งานเฉลิมฉลองประจำปีของชาวซิกข์ที่เมืองมูกัตซัรวันที่ 14 มกราคมเพื่อรำลึกถึงวีรกรรม พลีชีพของชาวซิกข์อมตะ 40 ท่านในการรบที่มูกัตซัร |
มาฮันต์ |
เจ้าหน้าที่ทุจริตที่ควบคุมดูแลศาสนสถานคุรุดวาราของซิกข์ก่อนที่คณะกรรมการกลางของซิกข์(ซาโรมนี ปัรบันทัก คอมมีตี )จะมามีอำนาจบริหารและควบคุมศาสนาสถานต่างๆในปี ค.ศ. 1925 |
มาลา |
สายประคำที่ร้อยด้วยไหมหรือฝ้ายเป็นปุ่ม เป็นเส้นช่วยในการภาวนา ท่องมนต์ |
ราคมาลา |
บทสวดสุดท้ายในหน้าที่ 1429-30 ของพระมหาคัมภีร์คุรุครันถ์ซาฮิบ เป็นรายละเอียดของบทขับร้อง 84 บทของชาวอินเดียในศตวรรษที่สิบเจ็ด |
ราฆี |
สังคีตจารยผู้ขับร้องบทสวดในพระมหาคัมภีร์คุรุครันถ์ซาฮิบในคุรุดวารา |
มิซซัล |
กองทัพทหารชาวซิกข์ในศตวรรษที่ 18 |
รูมาลา |
ผ้าเฉพาะที่ใช้คลุมพระมหาคัมภีร์คุรุครันถ์ซาฮิบ |
มูลมันตระ |
บทสวดนี้เป็นบทสวดปฐม บทแรกเริ่มต้นในพระมหาคัมภีร์คุรุครันถ์ซาฮิบ สรุปคุณ ลักษณะของพระผู้เป็นเจ้า เป็นรากฐานแห่งความเชื่อถือของซิกข์ พระองค์ทรงเป็นเอก ทรงประจักษ์อยู่ทุกแห่งหน ทรงเป็นผู้สร้างและอยู่ในทุกสรรพสิ่งที่ทรงสร้าง ไร้ซึ่งความกลัว ปราศจากศัตรู อยู่เหนือกาลเวลา (ไม่มีอดีต-อนาคต-ปัจจุบัน ไม่มีเบื้องต้น-ไม่มีท่ามกลาง-ไม่มีสิ้นสุด) ไม่มีการกำเนิด ทรงปรากฏด้วยพระองค์เอง จะเข้าใจและบรรลุถึงพระองค์ด้วยเมตตาของพระองค์ |
ประวัติศาสนาซิกข์
