ชาวซิกข์คนแรก ที่เดินทางเข้ามายังจังหวัดเชียงใหม่ คือ นายอีเชอร์ซิงห์โดยเข้า มาทางประเทศพม่าเมื่อปี พ.ศ. 2448 (ค.ศ. 1905) โดยประมาณ หลังจากนั้นมีชาวซิกข์มารวมเพิ่มขึ้นอีก 4 ครอบครัว คือ นายรัตตันซิงห์ นายเกียนซิงห์ นายวารีอามซิงห์ และนายอมารดาสซิงห์ ในปี พ.ศ. 2450 (ค.ศ. 1907) ชาวซิกข์กลุ่มนี้จึงได้ พร้อมใจกันจัดตั้งศาสนสถานคุรุดวาราขึ้นที่เลขที่ 134 ถนนเจริญราษฎร์ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ตราบจน กระทั่งทุกวันนี้ โดยมีเนื้อที่ ประมาณ 60 ตารางวา โดยที่ครั้งแรกได้ สร้างเป็นบ้านไม้ชั้นเดียว มีลานกว้างเป็นที่ ประกอบพิธีเจริญธรรมและกีรตันตามศาสนวินัยของซิกข์
หลังจากนั้นอีกประมาณสองปี คือปี พ.ศ. 2452 เมื่อชาวซิกข์ได้เพิ่มจำนวนมากขึ้น ทำให้สถานที่ประกอบ กรรมพิธีทาง ศาสนาคับแคบขึ้น ชาวซิกข์จึงได้ร่วมมือร่วมใจกันบูรณะคุรุดวาราของตนขึ้นใหม่ในบริเวณเดิม แต่ได้สร้างเป็นสองชั้น โดยชั้นล่างทำเป็นที่โล่งแล้วเทพื้นซีเมนต์ และชั้นบนเป็นพื้นไม้ ช่วงเวลานั้นมีนายวีซาวะซิงห์ทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลคุรุดวารานี้ จากคำบอกเล่าของศาสนิกชนที่ยังมีชีวิตอย ู่เล่าว่าได้มีการลงทุนไปซื้อไม้มาจากอำเภอดอยสะเก็ด ในราคาต้นละ 4 รูปีมาก่อสร้างคุรุดวารานี้ ในระหว่างปี พ.ศ. 2447 มีศาสนจารย์ชื่อ รามซิงห์ได้มาประจำ ณ. ศาสนสถานแห่งนี้เป็นเวลานาน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 ชาวซิกข์ทั้งหมดในเชียงใหม่ได้ร่วมกันบูรณะคุรุดวาราของพวกตนใหม่หมดอีกครั้ง เป็นอาคารถาวรดังภาพข้างบนตราบจนกระทั่งทุกวันนี้

ชาวซิกข์ ได้ร่วมมือกับ สมาคมชาวอินเดีย ในจังหวัดเชียงใหม่ บำเพ็ญสาธารณะประโยชน์โดยทั่วไป อาทิ เช่น การบริจาคโลหิตในโอกาสวันสำคัญต่างๆ ให้แก่สภากาชาดไทย ออกแจกเสื้อผ้าและผ้านุ่งห่มแก่ผู้ยากไร้ ในถิ่นทุรกันดาร ในช่วงฤดูหนาวที่หนาวอย่างรุนแรง และร่วมมือกับทางราชการไม่ว่ากิจการใดๆ
ปัจจุบันนี้ชาวซิกข์แห่งเมืองเชียงใหม่รู้สึกภูมิใจ ที่ตัวเองเป็นชาวไทย ที่นับถือศาสนาซิกข์อย่างมั่นคง และเป็นส่วนหนึ่งของสังคมไทย และพร้อมที่จะร่วมพัฒนาสังคมประเทศชาติ เช่นเดียวกับชาวไทยอื่นๆ โดยทั่วไปเช่นกัน