6. คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ
(อายุขัย: 1595 - 1644 & ครองราชย์: 1606 - 1644)

ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ เกิดที่หมู่บ้านวาดาลิในเดือนมิถุนายน ปี ค.ศ. 1595 ท่านเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของท่าน คุรุ อัรยัน เดว ยิ ที่ได้รับแต่งตั้งขึ้นเป็นพระศาสดาตั้งแต่อายุ 11 ขวบ ในขณะที่ กษัตริย์ ยีฮังกีร กำลังตามจับ ท่าน คุรุ อัรยัน เดว ยิ ไปกักขังไว้ในเมืองลาฮอร์ ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ มีลูกชาย 5 คน คือ ท่านกุรดิทตะ ท่านสุรัช มาล ท่านอนิ หราย ท่านอตัล หราย และท่านเต๊ก บาฮาดูร
	ท่าน คุรุ อัรยัน เดว ยิ ได้สอนท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ ทั้งความรู้ทางภาษาและทางศาสนา นอกจากนี้ยังสอนให้ท่านหัดขี่ม้า ฝึกใช้อาวุธ สอนความรู้ทางด้านดาราศาสตร์ แพทยศาสตร์ การเกษตรกรรม วิทยาศาสตร์ และการบริหารจัดการดูแลชุมชน ท่าน บาบา บุดดา ได้รับตำแหน่งเป็นอาจารย์สอนความรู้ทางด้านศาสนาให้แก่ ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ ส่วนวิชาอื่นๆ นั้น ก็มีผู้เชี่ยวชาญทางด้านสาขาวิชานั้นๆ โดยเฉพาะเป็นอาจารย์

ในพิธีแต่งตั้งให้ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ ขึ้นเป็นพระศาสดา ท่านได้ประกาศยกเลิกการสวมใส่ผ้าแซหลิ (ผ้าที่ใช้โพกศีรษะ) ซึ่งเป็นประเพณีการสวมใส่มาตั้งแต่สมัยของ ท่าน คุรุ นานัก เดว ยิ หากแต่ประกาศให้มีการพกดาบประจำตัวแทน ท่าน บาบา บุดดา ไม่เคยถือดาบมาก่อน จึงได้สะพายดาบให้ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ ผิดด้าน ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ จึงสั่งให้นำดาบอีกอันหนึ่งมาให้ท่านแล้วกล่าวว่า "เราจะสะพายดาบทั้ง 2 อัน คือ ดาบแห่งพลังอำนาจ (Shakti) และดาบแห่งแสงสว่าง (Bhakti)" ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่สำคัญ 2 อย่างของท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
	ท่านได้รับการแต่งตั้งขึ้นเป็นพระศาสดาใน ปี ค.ศ. 1606 ต่อมาก่อสร้างวัดขึ้นมาใหม่ในเมืองอัมริตซาร์ คือ วัดอกาล ตาคัธ ซึ่งวัดนี้จะออกแบบให้มีด้านหน้าหันเข้าหาวัดฮัรมันดิร ซาฮิบ (วิหารทองคำ) พอดี และท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ จะอาศัยอยู่ที่นี่เพื่อดูแลและเผยแผ่หลักธรรมและคำสอนของศาสนาซิกข์ต่อไป
	ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ รู้ดีว่าเราชาวซิกข์จะต้องไม่นิ่งดูดายต่อเอกราชที่พวกเรามีอยู่ หากแต่ควรจะต้องฝึกฝนตนเองให้แข็งแรงเพื่อปกป้องเอกราชของตนต่อไป ท่านส่งเสริมให้ชาวซิกข์ทุกคนฝึกฝนทางด้านวิชาทหาร และมีการแจกพาหนะคือม้าและอาวุธคือดาบให้แก่ชาวซิกข์ที่สนใจ ชาวซิกข์จะต้องไม่เพียงแต่ตั้งมั่นศรัทธาและสวดมนต์ขอพรจากพระเจ้า

หากแต่จะต้องฝึกหัดตน เพื่อให้สามารถป้องกันตนเองจากภัยอันตรายต่างๆ ให้ได้ด้วย ต่อมาไม่นานนัก ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ ก็สามารถสร้างกองกำลังกองทัพทหารม้าได้มากกว่า 1,000 คน แต่อย่างไรก็ตาม ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ ก็ยังคงปฏิบัติกิจวัตรประจำวันของท่านอย่างเคร่งครัด ซึ่งก็คือ การร้องเพลงสวดมนต์สรรเสริญและขอพรจากพระเจ้าในตอนเช้ามืดของทุกวันอย่างสม่ำเสมอ
กษัตริย์ ยีฮังกีร ได้ข่าวกิจกรรมต่างๆ เหล่านี้ ของท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ จึงประกาศให้ทำการจับตัวท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ ทันที

ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ ถูกจับตัวเป็นเชลยอยู่ที่ป้อมปราการกวาเลอร์นานถึง 3 ปี ทำให้ชาวซิกข์ทั้งหลายเป็นห่วงท่านเป็นอย่างยิ่ง ถึงขนาดพากันไปเฝ้าท่านที่บริเวณหน้าป้อมปราการ แต่ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถเข้าพบท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ ได้ พวกเขาก็พากันกราบไว้ท่านจากทางด้านนอกแทน ซึ่งในช่วงเวลานั้น เมืองปัญจาบกำลังอยู่ในความวุ่นวาย เนื่องจากมีการก่อกบฏ เหตุเพราะว่ากษัตริย์ไม่ยอมปล่อยตัวท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ ให้เป็นอิสระ ถึงแม้ว่าจะมีนักปราชญ์ชาวมุสลิมผู้รักความสงบ 2 - 3 คน พยายามโน้มน้าวให้กษัตริย์ปล่อยตัวท่านไป

แต่ ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ ก็ได้ตั้งเงื่อนไขไห้ท่านกษัตริย์ปล่อยตัวกษัตริย์ผู้บริสุทธิ์ของเมืองอื่นๆ ที่ถูกจับตัวมาเป็นเชลยให้เป็นอิสระด้วย กษัตริย์เหล่านี้ได้เลื่อมใสศรัทธาในตัว ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ เป็นยิ่งนัก ทำให้ท่านกษัตริย์ ยีฮังกีร ต้องจำใจ ยอมทำตาม แต่ตกลงจะปล่อยกษัตริย์เหล่านี้ให้เป็นอิสระพร้อมกับท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ ตามจำนวนกษัตริย์ที่สามารถจับเสื้อผ้าที่ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ สวมใส่อยู่และเดินตามท่านออกไปเท่านั้น ดังนั้น ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ จึงได้รีบเย็บเสื้อที่มีเชือกผูกยาวต่อออกมาถึง 52 เส้น เพื่อช่วยเหลือกษัตริย์ทุกท่านที่ถูกจับเป็นเชลยให้ได้รับอิสระโดยการจับชายเสื้อของท่านและเดินตามท่านออกมาจากป้อมปราการได้ทั้งหมด เหตุการณ์ในครั้งนี้ ทำให้ท่านเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในชื่อว่า บันดิ จอร์ (ผู้ปลดปล่อย)

ทันทีที่รับข่าวการเสียชีวิตของ ท่าน บาบา กุรดิทตะ ลูกชายคนโตของ ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ ซึ่งมีอายุเพียง 24 ปีเท่านั้น ท่านจึงได้เริ่มฝึกฝนหลานของท่าน คือ ท่าน ฮัร หราย ซึ่งเป็นลูกชายของ ท่าน บาบา กุรดิทตะ เพื่อจะให้ท่านรับตำแหน่งเป็นพระศาสดาองค์ต่อไป ส่วนลูกชายคนอื่นๆ ของท่าน คือ ท่านสุรัช มาล ท่านอนิ หราย และท่านอตัล หราย นั้นไม่สนใจที่จะอุทิศตนเพื่อปฏิบัติหน้าที่นี้ และท่านเต๊ก บาฮาดูร นั้นก็ต้องการความสันโดษเพื่อปฏิบัติธรรมทำสมาธิ ดังนั้น ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ ได้ทำการฝึกอบรมให้ท่าน ฮัร หราย มีความเชี่ยวชาญ ทั้งทางด้านการใช้อาวุธป้องกันตัว และการปฏิบัติธรรมตามหลักธรรมและคำสอนของศาสนาซิกข์

เมื่อท่าน ฮัร หราย มีอายุได้ 14 ปี ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ ก็ได้แต่งตั้งให้ท่านขึ้นเป็นพระศาสดาองค์ที่ 7 ของศาสนาซิกข์ และหลังจากนั้นไม่นาน ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ ก็ได้เสียชีวิตลง ใน ปี ค.ศ. 1644 ที่เมืองการ์ตาร์ปูร