บทนำ
	วิถีแห่งซิกข์ เป็นระเบียบข้อปฏิบัติของชาวซิกข์ ที่เป็นที่รู้กันในภาษาปัญจาบีว่า "ซิกข์ แรฮัต มารยาด้า" ซึ่งมีรากฐานมาจากหลักคำสอนในพระมหาคัมภีร์ คุรุ ครันธ์ ซาฮิบ ยิ นั่นเอง จนได้กลายมาเป็นวัฒนธรรมและขนบธรรมเนียมประเพณีของชาวซิกข์ในปัจจุบัน
	ข้อปฏิบัติเหล่านี้ได้ถูกบัญญัติขึ้นเพื่อให้ชาวซิกข์ทุกคนได้มีแนวทางในการปฏิบัติกิจกรรมทางด้านศาสนพิธีและศาสนกิจต่างๆ ตามหลักปฏิบัติที่มีแบบแผยและเป็นมาตรฐานเดียวกันทั่วโลก ซึ่งห้ามไม่ให้บุคคลหรือองค์กรใดๆ มีสิทธิในการแก้ไขหรือเปลี่ยนแปลงหลักปฏิบัติเหล่าโดยเด็ดขาด เว้นแต่ "อกาล ตคัทธ์" ซึ่งเป็นองค์กรทางศาสนาที่มีอำนาจสิทธิ์ขาดสูงสุดในศาสนาซิกข์แต่เพียงองค์กรเดียวเท่านั้น
	ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง:
	ซิกข์ แรฮัต มารยาด้า

วิถีชีวิตประจำวันของชาวซิกข์

ตามหลักคำสอนที่ได้บัญญัติไว้ในพระมหาคัมภีร์ คุรุ ครันธ์ ซาฮิบ นั้น ชาวซิกข์ทุกคนควรจะต้องตื่นแต่เช้ามืด ก่อนอรุณรุ่ง และหลังจากที่ได้อาบน้ำ ทำความสะอาดร่างกายเรียบร้อยแล้ว ก็ควรจะสวดมนต์ภาวนาสรรเสริญและรำลึกถึงพระนานของพระผู้เป็นเจ้า หรือ "วาเฮ่คุรุ" การสวดมนต์นี้จะช่วยขจัดความทุกข์ยากลำบากทั้งปวงในชีวิตให้หมดไป

บทสวดมนต์ภาวนาเพื่อขอพรและรำลึกถึงพระเจ้าที่ชาวซิกข์ควรปฏิบัติเป็นประจำทุกวันมีดังนี้

ตอนเช้า: บทสวดมนต์ยับยิ ซาฮิบ และญาบ ซาฮิบ และซาวัยเย้ทั้ง 10 บท ตอนเย็น: บทสวดมนต์แร่ฮ์ราส ตอนค่ำ: บทสวดมนต์โซฮิล่า (ก่อนเข้านอน)

นอกจากนี้ ชาวซิกข์ทุกคนจะต้องเข้าร่วมเจริญธรรมที่ศาสนสถานคุรุดวารา - วัดของชาวซิกข์ - เป็นประจำสม่ำเสมออีกด้วย

นอกจากจะต้องดำรงชีวิตประจำวันตามหลักธรรมและคำสอนของท่านพระศาสดาแล้ว ชาวซิกข์ทุกคนยังควรที่จะพึงปฏิบัติตนตามหลักปฏิบัติที่จะได้กล่าวต่อไปนี้อย่างเป็นนิจ

พึงระลึกถึงพระนามของพระผู้เป็นเจ้า: ชาวซิกข์จะสวดภาวนารำลึกถึงนามของพระผู้เป็นเจ้า (วาเฮ่คุรุ) ดุจดังรากฐานแห่งชีวิตของพวกเขา ชาวซิกข์จะระลึกถึงพระนามของพระผู้เป็นเจ้า ในดวงใจของเขาทุกชั่วขณะ ที่กำลังประกอบภารกิจต่างๆ ประจำวัน เพราะพวกเขาทราบดีว่า พวกเขาจะได้รับพรอันประเสริฐจากพระองค์ ตลอดเวลาที่ได้สวดมนต์ภาวนา ชาวซิกข์ทุกคนต่างก็อิ่มเอิบใจในความสุขที่ได้รับจากการภาวนาพระนามของพระองค์กันถ้วนหน้า ประกอบอาชีพด้วยความสุจริต: ชาวซิกข์จะต้องประกอบสัมมาอาชีวะที่สุจริต ไม่กระทำการใดๆ ที่เป็นการหลอกลวง หรือทุจริตอย่างเด็ดขาด ชาวซิกข์จะต้องประพฤติตนเป็นบุคคลที่ดี และสร้างสรรค์แต่สิ่งที่ดีๆ แก่สังคมด้วยความจริงใจ นอกจากนี้พวกเขาจะพึงระลึกถึงพระนามของพระผู้เป็นเจ้าอยู่ตลอดเวลา ซึ่งพรอันประเสริฐที่พวกเขาได้รับนี้จะช่วยเป็นแรงใจที่สำคัญที่คอยช่วยให้พวกเขาฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆ ไปได้ และประสบความสำเร็จในอาชีพการงานได้ในที่สุด ต่อสู้เพื่อความยุติธรรม: ชาวซิกข์จะใช้ชีวิตอย่างสงบสุขตามพระประสงค์ของพระผู้เป็นเจ้า "วาเฮ่คุรุ" และเข้าร่วมงานสังคมพร้อมทั้งส่งเสริมงานประชาสงเคราะห์ต่างๆ อยู่เป็นนิจ แต่เมื่อใดก็ตามที่ความอยุติธรรมเกิดขึ้น และไม่มีวิธีการแก้ไขปัญหาอย่างสงบที่จะขจัดทุกข์ภัยจากเหตุการณ์ดังกล่าวนี้ได้ เมื่อนั้นเป็นหน้าที่อันชอบธรรมของชาวซิกข์ทุกคนที่จะลุกขึ้นมาต่อสู้เพื่อปกป้องสิทธิของตนและสังคมส่วนรวม พวกเขาจะยอมสละแม้กระทั่งชีวิตของตนเพื่อผดุงรักษาและให้ได้มาซึ่งความยุติธรรมในที่สุด

สิทธิสตรีในสังคมของชาวซิกข์

สตรีมีบทบาทอย่างสำคัญยิ่งในสังคมของชาวซิกข์ เธอได้รับความเคารพนับถือและได้รับการยอมรับว่ามีบทบาทสำคัญอย่างมากทั้งในครอบครัวและในสังคม ครอบครัวชาวซิกข์ที่ได้ให้กำเนิดบุตรสาวจะไม่ถือว่าเป็นเรื่องอัปมงคลแต่อย่างใด และในศาสนาซิกข์จะไม่มีขนบธรรมเนียมประเพณีที่เป็นการละเมิดสิทธิสตรี อย่างเช่น "พิธีซาติ" หรือ พิธีการเผาหญิงหม้ายทั้งเป็นให้ตายตามสามีของเธอไป ซึ่งเป็นประเพณีที่ยึดถือปฏิบัติกันในศาสนาฮินดู แต่ในศาสนาซิกข์นั้น หญิงหม้ายชาวซิกข์ทุกคนจะมีสิทธิอย่างสมบูรณ์ในการที่จะสมรสใหม่อีกครั้ง ตามแต่ความประสงค์และความสมัครใจของเธอ

สตรีชาวซิกข์จะได้รับการยอมรับในสังคมและมีสิทธิเท่าเทียมกับบุรุษชาวซิกข์ทุกประการ พวกเธอจะมีความเป็นอิสระและมีเสรีภาพทุกประการเช่นเดียวกับบุรุษ และสามารถที่จะแสดงความคิดเห็นและร่วมประกอบศาสนากิจต่างๆ รวมถึง พิธีการรับน้ำอมฤต ได้อย่างบุรุษชาวซิกข์ทุกประการ

สตรีชาวซิกข์ไม่จำเป็นจะต้องสวมผ้าคลุมหน้า แต่การสวมเสื้อผ้าที่ไม่สุภาพเรียบร้อย จะถือเป็นการเสื่อมเสียเกียรติ์เป็นอย่างยิ่ง นอกจากนี้ในศาสนาซิกข์นั้นจะห้ามมิให้มีการเรียกร้องค่าเลี้ยงดูจากการหย่าร้าง และการเรียกร้องสินสอดทองหมั้นจากการแต่งงานอย่างเด็ดขาด